خـیـــــلــــی اتـــفــــاقــــــی...!!!

 

 

               

 

 

 

                    توقعم از "خودم" بالا رفته...

 

                     بدون نردبان!

 

                     بدون طناب!

 

                    حتی کسی برایش قلاب نگرفته!!!

 

                                 رفته و رفته...

         

                     و به چیزی نرسیده...

 

                                                 پزشک حاذقی دارم٬

 

                                                  دردم را نگفته می داند...

 

                                                  با تواضع که بروی

 

                                                                  حق ویزیت نمی خواهد...

 

                                                                   نوبت نمی خواهد...

 

                                                                   نسخه نمی پیچد...

 

                                    امر می کند باش و می شوی!

 

                                                                    هر چه بخواهی...!

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در شنبه 31 فروردین1387 ساعت 10:56 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

                این دفعه با یه ترانه از خودم اومدم!

 

 

                  

                    واسه تصور چشـــات ٬ بازم چشــامو بستــم

 

                    قلــــــب سکوت تلخمو با یه سلام شکستم

 

                    منتــــــظر جوابتــــــــم٬ حتی اگه نبــــــاشی

 

                    حتی اگه کم بمونــــم ٬ تو جزء خیــلیــا شی

 

                    سلام من به تو ٬ نه چون بهونـــــــه ی کلامه

 

                    چشام که مات چشماتن نیت شون سلامــه!

 

                    سلام بی قراریـــام٬ به قلب بی غـــــــــرورت

 

                    ذوب شده قندیـــل دلم٬ با خنده های خوبــت

 

                     تو سرزمین دوستی مون ٬جاده پر از بهــــاره

 

                     بمون سبـــد سبـــد دلم٬ واست ترانــه داره...

 

 

 

 

 

(این ترانه متن سلام مجری برنامه "یه سبد ترانه"-رادیو جوان- بود که هفته ی پیش قسمت آخرش پخش شد)

(البته چون این ترانه برای رادیو گفته شده-واشعار رادیویی باید سهل الانتقال باشه- مفهوم سنگین و تعابیر شاعرانه زیاد نداره!!! گفتم بدونید عمدیه!!)

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در جمعه 23 فروردین1387 ساعت 11:41 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

        

           با یه جمله ی تکراری شروع می کنم:

          

      " عمر چه زود می گذرد"...

      

       اعداد سن مان چه زود بزرگ می شوند...

 

       با این که٬ یک سال طول می کشد تا به اضافه ی "یک" شوند!

 

  اما...

 

       برای ماندن نیامده ایم!

 

       برای "کوچک" ماندن نیامده ایم!

 

                                            آمده ایم که بگذریم...

           

                                            از پستی ها به بلندی ها...

 

                                            از حقارت ها به قدرت ها...

 

         آمده ایم که "برسیم"!

 

         "کال" نمانیم!!!

 

*******************************************************************************

                             

                                   ۱۸ فروردین اتفاق افتادم!!!

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در یکشنبه 18 فروردین1387 ساعت 0:0 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

                 

          

                " هر حرکت انسان مقدس است و عواقب بی شمار خود را دارد"

 

 

                                 ...............مداد باشیم!!!!!!!!!!!!!!!!!...............

          

              ۵ درس از مداد:

             ۱. می توانی کارهای بزرگ بکنی٬ اما نباید هرگز فراموش کنی دستی وجود دارد

             که حرکت تو را هدایت می کند٬ اسم این دست خداست.

             او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حرکت دهد.

 

              ۲. گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی.

              این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد٬ اما آخر کار٬ نوکش تیز تر می شود.

             پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی٬

              چرا که این رنج ها باعث می شود انسان بهتری شوی.

 

              ۳. مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه٬ از پاک کن استفاده کنیم.

              بدان که تصحیح یک خطا٬ کار بدی نیست.

               در واقع برای این که خودت را در مسیر درست نگه داری مهم است.

 

              ۴. چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست. زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است.

              پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است.

 

            ۵. مداد همیشه از خود اثری به جا می گذارد.

            بدان هر کار در زندگی ات می کنی ردی به جا می گذارد

             و سعی کن نسبت به هر کاری که می کنی٬ هشیار باشی و بدانی چه می کنی.

 

 

                                                                      "پائولو کوئلیو- چون رود جاری باش"

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در سه شنبه 13 فروردین1387 ساعت 6:30 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

           

 

                " تو٬ افسانه ای شخصی داری که باید آن را تحقق ببخشی٬ همین!

                  مهم نیست دیگران از تو حمایت کنند...

                                                         نقدت کنند...

                                                         نادیده ات بگیرند...

                                                         تحملت کنند...

             این کار را می کنی٬ چون سرنوشت و ماموریت تو بر روی زمین همین است٬

                              سر چشمه ی شادی ات همین است! "

 

                                                                        "پائولو کوئلیو- کتاب چون رود جاری باش"

     

     پس...

   اگر شاد نیستی...  شاید رویاهایت (همان افسانه ی شخصی) را گم کرده ای...

          شاید راه مبارزه برای رسیدن را فراموش کرده ای...

 

*******************************************************************

             *********آرزو کن٬ بطلب٬ ایمان داشته باش٬ دریافت کن!***********

                                                                                     " استلا تریل مان"

*******************************************************************

             

        بیان آرزو ها و رویاها ٬ یه راه رسیدن به اوناس!

  

    وقتی آرزوهامون رو به دیگران می گیم٬

 

 شاید کسی پیدا بشه که بتونه ما رو در جهت رسیدن بهشون دوستانه کمک کنه...

       

     ( من امتحان کردم٬ جواب داده!!!) 

   

   اگه دوست داشتی آرزوهات رو به من بگو!

 

********************************************************************

 

           من صاحب اتفاقات خوبی تو زندگیم هستم!

           من به تو می گم٬ تو هم دوست داشتی به من بگو...

           یکی از بهترین اتفاقات زندگیم داشتن دوستای بی نظیره!

           می تونید به وبلاگ دوتا از دوستای بی نظیرم سر بزنید:

 

                                  "سکوت در سیاهی"

                

                                     "پشت کوه"

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در یکشنبه 4 فروردین1387 ساعت 7:41 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

                             بهار ۸۷ مبارک!

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در پنجشنبه 1 فروردین1387 ساعت 9:46 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت